Vorige week werd ik aangesproken op de markt: “heb jij ‘m al gezien?” Ik wist niet meteen wie of
wat ik gezien moest hebben. Het bleek om een wolf te gaan. Een wolf in het Vechtplassengebied.
Of hij er ook daadwerkelijk was, of is, dat weet ik niet maar ik durf er op te wedden dat hij komt. En
dan? Wat moet je doen? Wat moet je niet doen? Paniek? Waar is het wolvenprotocol?
Hier is het wolvenprotocol! Omdat ik het niet direct kon vinden op internet heb ik het zelf
samengesteld met elementen uit het Handelingsprotocol wolven voor scholen in Drenthe, het
walvisprotocol en uit een aantal ter zake doende kinderboeken.
U ziet een wolf (of misschien beter omschreven: u denkt een wolf te zien) dan is dit wat u moet
doen. Stap één: Laat (bij voorkeur door een deskundige dierenarts of specialist) vaststellen of u te
maken heeft met een wolf.
In eerste instantie dacht ik: moet dat er wel bij, is dat niet logisch? Dat je niet iedere (letterlijke)
buitenstaander gelooft op zijn blauwe ogen maar dat je luistert naar wat deskundigen ergens van
vinden. Nu begrijp ik dat dat tegenwoordig lang niet zo logisch meer is. Dat kennis van zaken niet
meer doorslaggevend is maar dat de stelligheid waarmee je iets beweert, het volume van je stem
en de maat van je trekker ook bijdragen aan het waarheidsgehalte van je beweringen. Ik raad het
advies van een deskundige aan.
Check dus altijd of je te maken hebt met een wolf, een hond of een schaap. Laat bij twijfel het
schaap blaten. Als uit de bol wol het geluid “bèh bèh” klinkt is het hoogstwaarschijnlijk een schaap.
Als hij dat niet kan, dan kan het zijn dat je te maken hebt met een wolf in schaapskleren. Volg in
dat geval de verdere stappen in dit protocol.
Blijf kalm en voorkom paniek. Ik raad aan hierbij direct de BOB-methode uit de ‘Leidraad stranding
levende grote walvisachtigen’ oftewel het walvis-protocol in werking te zetten: Tijdens een
strandingscrisis heerst vaak paniek en is het van belang om met betrokken partijen een duidelijke
aanpak overeen te komen. Een veelgebruikte methode voor crisisbeheersing is de BOB-methode.
BOB staat voor:
1. Beeldvorming. Wat zijn de feiten? Dat zijn dus eigenlijk de eerste twee punten uit dit protocol.
2. Oordeelsvorming. Wat proberen we te bereiken? Blijf kalm en voorkom paniek. Lijkt mij.
3. Besluitvorming. Wat gaan we doen? Ik denk het volgende:
Een wolf die op afstand voorbijloopt, is normaal gedrag en meestal ongevaarlijk. Wees echter
gewaarschuwd als de wolf opeens tegen u begint te praten. Deze wolf is dan teveel
gedomesticeerd en heeft menselijke trekjes gekregen. En u weet: een wolf is eng maar het
gevaarlijkste wezen op aarde is de mens. (Noot aan de schrijver van dit stukje: volgende keer een
protocol ‘ontmoeting met vreemde mensen’ schrijven).
Haal, indien van toepassing, het rode kapje van uw hoofd.
Houd kinderen binnen. Tenzij u al honderd keer heeft gevraagd of ze hun kamer op willen ruimen,
ze constant proberen onder de afwas uit te komen of als ze tijdens het gamen door uw favoriete
programma zitten te schreeuwen. Gooi in zo’n geval een stok de deur uit, duw het kind er
achteraan, roep: “zoek stok” en sluit de deur.
Ren niet weg bij het zien van een wolf.
Mocht de wolf onverhoopt toch uw schoonmoeder, oma of zes geitjes hebben opgegeten, haal dan
de jager er bij. Snijd de wolf, terwijl hij slaapt, heel zachtjes open, haal de oma en/of de geitjes er
uit (en eventueel ook de schoonmoeder), stop wat stenen in de buik van de wolf en naai hem weer
netjes dicht.
Komt een wolf te dichtbij, maak jezelf groot en maak lawaai. Dat werkt zowel tegen een AZC als
tegen een wolvenaanval. Blijf bij elkaar (helemaal als je alleen bent) en loop rustig achteruit. Pas
op dat je niet struikelt. De wolf ziet dat als uitnodiging en denkt dan dat je met hem wil spelen.
Wolven zijn over het algemeen niet goed in spelletjes spelen. Ze kunnen niet goed tegen hun
verlies. Wolven zullen waarschijnlijk buitensporig gewelddadig reageren. Zie wederom een
overeenkomst met AZC-protesten.
Voer of lok een wolf nooit en ga hem niet achterna.
Ik geef toe: dit is een van de moeilijkste aanwijzingen uit dit protocol. Want hoe geef je nou een
goed antwoord op de eerste vraag (of het een echte wolf is) als je hem niet van heel dichtbij hebt
kunnen bekijken?
En hoe tof zou het zijn als je een haarscherpe (!) foto van de wolf op jouw Insta hebt staan? Dan
moet hij wel eerst goed voor de lens komen. En even blijven staan. Toch voeren dus. Het meest
eenvoudig is om hiervoor hondenvoer te gebruiken (Nu in de aanbieding bij de Albert Heijn: twee
halen, één betalen). Als je wat ruimer bij kas zit kan je een stuk rauw vlees halen bij de slager. Uit
de literatuur blijkt dat wolven gek zijn op lamsvlees. Maar u kunt natuurlijk ook uw schoonmoeder /
oma / (klein-)kind inzetten. Houd rekening met de belichting en setting: een heldere maan op de
achtergrond is een klassiek thema. Fotografeer bij voorkeur met tegenwind. Als de wolf u ruikt,
bent u het haasje.
Bel 112 bij direct gevaar of als een wolf niet weggaat.
